அருட்கலாநிதி. யா. றமேஸ் அ.ம.தி
ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம் எங்கே உருவாகிறது? பலர் அது பல்கலைக்கழகங்களில், தொழில்நுட்ப ஆய்வகங்களில் அல்லது அரசியல் மேடைகளில் உருவாகிறது என்று நினைக்கலாம். ஆனால் உண்மையில், ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம் அமைதியாக, சின்னச் சின்ன மேசைகளும் வண்ணக் கதிரைகளும் நிறைந்த முன்பள்ளி வகுப்பறையில்தான் உருவாகத் தொடங்குகிறது.
அங்கேயே ஒரு குழந்தையின் முதல் எழுத்து, முதல் பாடல், முதல் ஒழுக்கம், முதல் சமூக அனுபவம் அனைத்தும் வடிவம் பெறுகின்றன. அந்த அடித்தளத்தை அமைக்கும் முன்பள்ளி ஆசிரியர்கள் இன்று இலங்கையில் குறைந்த சம்பளத்திலும், போதிய அங்கீகாரம் இன்றியும், கடினமான வாழ்வாதாரச் சூழலில் போராடி வருவது கவலைக்கிடமான உண்மையாகும்.
இலங்கையில் அரசு மற்றும் அரச சார்பற்ற துறைகளில் பணிபுரியும் ஊழியர்களின் சம்பளமும் நலன்களும் குறித்து அரசாங்கமும் தொழிற்சங்கங்களும் அடிக்கடி கவனம் செலுத்துகின்றன. சம்பள திருத்தங்கள், கொடுப்பனவுகள், ஓய்வூதிய நலன்கள் ஆகியவை தொடர்பாக பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெறுகின்றன.
தேவையானபோது வேலைநிறுத்தங்களும் போராட்டங்களும் ஏற்படுகின்றன. ஆனால் சமூகத்தின் மிக முக்கியமான துறையான ஆரம்பக் குழந்தைக் கல்வியில் பணிபுரியும் முன்பள்ளி ஆசிரியர்களின் பிரச்சினைகள் அதே அளவு கவனத்தை பெறுவது அரிது. அவர்களின் பொருளாதார சவால்கள் பெரும்பாலும் அமைதியாகவே புறக்கணிக்கப்படுகின்றன.
முன்பள்ளி ஆசிரியர்களின் பணியின் தன்மையை ஆழமாக சிந்தித்தால், அவர்களின் பொறுப்பின் பருமன் தெளிவாக புரியும். மூன்று முதல் ஐந்து வயது வரையிலான காலப்பகுதிதான் குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சிக்கும், மொழித் திறன், சமூகத் திறன், ஒழுக்கம், உணர்ச்சி கட்டுப்பாடு போன்ற அடிப்படை திறன்கள் உருவாகுவதற்கும் மிக முக்கியமான கட்டமாகும்.
ஒரு குழந்தை தன்னம்பிக்கை கொண்டவராகவும், கற்றலை நேசிப்பவராகவும், மனிதநேயத்தை உணர்ந்தவராகவும் வளர்வதற்கான விதைகள் இந்த கட்டத்திலேயே விதைக்கப்படுகின்றன. பெற்றோருக்குப் பின் குழந்தையின் வாழ்க்கையில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நபர் முன்பள்ளி ஆசிரியரே என்பதில் ஐயமில்லை.
இத்தகைய பொறுப்பை ஏற்றுள்ள ஆசிரியர்கள் பலர் மாதாந்த வாழ்வாதாரத் தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய முடியாத அளவிலான குறைந்த சம்பளத்திலேயே பணியாற்றுகின்றனர். தனியார் முன்பள்ளிகளில் மிகக் குறைந்த ஊதியத்தில் பணிபுரிவோரும், சமூக அடிப்படையிலான மையங்களில் நிரந்தர நியமனமின்றி, பாதுகாப்பற்ற சூழலில் சேவை செய்பவர்களும் அதிகம்.
விலைவாசி உயர்வு, வீட்டு வாடகை, போக்குவரத்து செலவுகள், குடும்பச் செலவுகள் ஆகியவை உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில், அவர்களின் வருமானம் வாழ்க்கைச் செலவுகளுடன் பொருந்தவில்லை. இதன் விளைவாக கடன் சுமை, மனஅழுத்தம், உளவியல் சோர்வு போன்ற பிரச்சினைகள் அதிகரிக்கின்றன.
இது தனிப்பட்ட ஆசிரியர்களின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல் இது கல்வி அமைப்பின் தரத்தையே பாதிக்கும் ஒரு சமூகப் பிரச்சினையாகும். பொருளாதார நெருக்கடியில் வாழும் ஒருவர் முழுமையான மனஅமைதியுடனும் ஆற்றலுடனும் கற்பிக்க இயலுமா? வாழ்வாதாரப் போராட்டத்தில் சிக்கியிருக்கும் போது புதுமையான கற்பித்தல் முறைகளை வடிவமைப்பதற்கான நேரமும் மனநிலையும் கிடைக்குமா? ஆசிரியரின் நலன் பாதிக்கப்படும்போது, அதின் தாக்கம் நேரடியாக குழந்தைகளின் கல்வித் தரத்திலும் எதிர்கால வளர்ச்சியிலும் பிரதிபலிக்கும்.
அரசாங்கம் கல்வித் துறையை முன்னுரிமைத் துறையாகக் கருதுகிறது என்று பலமுறை அறிவிக்கப்படுகிறது. எனினும், ஆரம்பக் குழந்தைக் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு, கட்டமைப்பு ஆதரவு, ஆசிரியர் நலத் திட்டங்கள் ஆகியவை போதுமான அளவில் இல்லாதிருப்பது வருத்தத்திற்குரியது. முன்பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கான ஒருங்கிணைந்த சம்பள அமைப்பு, நிரந்தர நியமனம், சமூகப் பாதுகாப்பு, ஓய்வூதியத் திட்டம், மருத்துவக் காப்பீடு போன்ற அடிப்படை உரிமைகள் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.
‘தற்காலிக’ அல்லது ‘சுயநிதி’ என்ற பெயரில் அவர்களை புறக்கணிக்கும் நடைமுறை நிறுத்தப்பட வேண்டியது அவசியம். இத்துறையில் தொழிற்சங்கங்களின் பங்கு மிக முக்கியமானதாகும். பல துறைகளில் ஊழியர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க தொழிற்சங்கங்கள் முன்னிலை வகிப்பதைப் போல, முன்பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கென வலுவான ஒன்றிய அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
அவர்களின் குரல் தேசிய மட்டத்தில் கேட்கப்பட வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகும். சம்பள திருத்தம், சேவை நிலை நிர்ணயம், பயிற்சி வாய்ப்புகள், பதவி உயர்வு அமைப்பு போன்ற விடயங்களில் தெளிவான கொள்கைகள் வகுக்கப்பட வேண்டும்.
அதேபோல், சமூகத்தின் பார்வையும் மாற்றமடைய வேண்டும். ‘முன்பள்ளி என்பது குழந்தைகள் விளையாடும் இடம்’ என்ற குறுகிய எண்ணம் இன்னும் சிலரிடம் நிலவுகிறது. உண்மையில், அது கல்வியின் அடித்தளம். அந்த அடித்தளத்தை அமைக்கும் ஆசிரியர்களை மதிப்பதிலும் ஆதரிப்பதிலும் சமூகமே முன்னிலை வகிக்க வேண்டும். பெற்றோர்கள், சமூக அமைப்புகள், கல்வி ஆர்வலர்கள் ஆகியோர் இணைந்து இந்த பிரச்சினையை வெளிக்கொண்டு வந்து தீர்வை நோக்கி நகர வேண்டும். முன்பள்ளி ஆசிரியர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்தால் அதன் பலன் முழு சமூகத்திற்கும் கிடைக்கும்.
பொருளாதார ரீதியாக நிலைத்தன்மை பெற்ற, மனஅமைதியுடனான ஆசிரியர் குழந்தைகளுக்கு வளமான, பாதுகாப்பான கற்றல் சூழலை உருவாக்க முடியும். இது நீண்டகாலத்தில் கல்வித் தரத்தை மேம்படுத்தி, சமூக முன்னேற்றத்திற்கும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் வலுவான அடித்தளமாக அமையும்.
ஒரு குழந்தையின் முதல் புன்னகையை வரவேற்று, முதல் எழுத்தை கற்றுக்கொடுத்து, முதல் கனவுகளை வடிவமைக்கும் முன்பள்ளி ஆசிரியர்கள் நம் நாட்டின் அமைதியான வடிவமைப்பு கலைஞர்கள். அவர்களின் உழைப்பை உண்மையாக மதித்து, அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை உறுதிசெய்வது நம் ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் பொறுப்பு.
எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் அந்த கைகளுக்கு நியாயமான மதிப்பும் மரியாதையும் வழங்க வேண்டிய நேரம் இதுவே என உணர்ந்து அனைவரும் ஒன்றுபட்டு குரல்கொடுப்போம்.
